Ben küçükken dünya çok güzeldi.
Şimdilerde hiç bir güzellik bulamıyorum dünyada.
Ben küçükken en büyük korkum kaybettiğim kalemimdi.
Şimdilerde o kadar çok korkum varki hangisini en büyük yapayım bilemiyorum.
Ben küçükken mutlu olmak için sebep gerekmezdi cipslerin içinden taso çıkması bile yeterdi.
Şimdilerde mutsuz olmak için sebep gerekmiyor yaşamak bile en büyük mutsuzluk!
Ben küçükken babamın elindeki çikolatayı beklerdim.
Şimdilerde evde beni bekleyenlere eli boş gitmek çok ağır geliyor.
Ben küçükken en büyük hayalim bir bisikletimin olmasıydı.
Şimdilerde tek hayalim insanca yaşamak.
Ben küçükken misketlerim vardı kola kutularında.
Şimdilerde ellerim bomboş sanki hiç bişeyim yok gibi.
Ben küçükken aşık olduğum zamanlarda resim çizerdim kendimi öyle avuturdum.
Şimdilerde aşık olduğumda uykusuzluk bırakmıyor peşimi çünki her aşkın sonunda büyük bir hüzün olduğunu biliyorum artık.
ve ben büyüdüm küçüklüğümü çok ÖZLÜYORUM…
Umarım beğenirsiniz aklıma geldi bir kaç satır yazayım dedim.
